Om paarden zadelmak te maken zijn uiteraard verschillende manieren, inmiddels heb ik mijn eigen aanpak ontwikkeld waar ik heel tevreden over ben.

Ik ben een groot voorstander van het paard de tijd geven om te begrijpen wat we van hem willen, dit betekent dat ik ze niet overdonder, er patsboem op ga zitten en in de bak rond stuur.
Voor jonge paarden is het heel moeilijk om de balans te vinden op een volte met korte draaien en dan ook nog gewicht op de rug wat ze nog niet kennen.

Als ik een nieuw paard ga beleren begin ik met deze mee te nemen het bos in, achter een meer ervaren paard aan. Ik ga letterlijk rijden en neem het paard aan een touw achter mij aan mee. Zo leert het paard de omgeving kennen en dat het een ander paard moet volgen. Tevens ben ik ervan overtuigd dat het helpt als ze zien dat andere paarden gereden worden.

Als ze comfortabel zijn introduceer ik een singel en zadel en neem ze opgezadeld weer mee het bos in achter een ander paard aan.
Vervolgens komt het moment om erop te zitten en neem ik het paard wederom mee aan een touw achter een ander paard aan. Het paard draagt dan een bitloos hoofdstel, zodat ik ook wat kan sturen.
De sessies erna laten we het paard wennen aan het gevoel van beenhulpen en het sturen. Is het paard braaf, klikken we het touw los.
In het bos zijn de meeste paarden relaxter omdat dit een meer natuurlijke omgeving voor hen is. Daarnaast hebben ze de steun van een ervaren en kalm paard waardoor eigenlijk alle paarden de ruiter zonder problemen accepteren en met +/- 6 sessies “zadelmak” zijn. Ze kunnen dan op de hulpen stappen, draven en galopperen, laten zich sturen en remmen.
De paarden kunnen mooi rechtuit en op eigen benen leren lopen en de ervaring leert dat ze zich daarna probleemloos in de rijbak laten rijden. Ze hebben meer balans en zelfvertrouwen dan “klassiek” zadelmak gemaakte paarden.